خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: دولتشاه سمرقندی او را اینطور وصف کرده است: «از دهقنت نان حلال حاصل کردی و گاو بستی و صباح که به صحرا رفتی تا شام اشعار خود را بر دستهبیل نوشتی، در منقبت گویی در عهد خود نظیر نداشت.» این توصیف از محمد بن حسامالدین حسن، مشهور به ابن حسام خوسفی، نمایانگر پیوند عمیق زندگی زاهدانه و هنر والای این شاعرِ شیعهمذهبِ سده نهم هجری است.
ابن حسام که در سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در شهر خوسفِ قهستان در خاندانی اهل فضل و تقوا دیده به جهان گشود، سراسر عمر ۹۰ ساله خود را با مناعت طبع، پارسایی و اشتغال به کشاورزی و کتابت سپری کرد؛ چنانکه طبق اسناد تاریخی، همواره از کسب رزق حرام دوری گزید و بیطمع از تلامیذ و بزرگان روزگار، به عبادت و سرودن شعر پرداخت. آرامگاه او امروزه در زادگاهش خوسف، ملجأ و زیارتگاه دوستداران فرهنگ و ادب فارسی است. …
